Oorlog tegen eenzaamheid

Weer een dikke vette pandemie.

Een persoonlijk verhaal van iemand die er niet tussen komt en juist ongezonde dynamieken mijdt.

Wegens privacy, worden rechten vrije foto`s ingezet.

Er klopt iets niet...

Herken jij dat gevoel ook? Het gevoel dat iets gewoon niet klopt. Wat moet ik ermee. Meerdere psychologen bezocht. Alsof die het antwoord hadden. Van de buitenkant ziet het er allemaal pico bello uit. Geen problemen te zien. Ziet er netjes en oké uit. Kan goed meekomen en er is geen onzuivere wil om iets te breken of kapot te maken.

Heb het gevoel dat ik niet echt leef.

Dat gevoel dat ergens knaagt. Het gevoel dat jij niet echt leeft. Mensen die niet resoneren met wie je bent waardoor jij je constant aanpast. Jezelf volledig uit het oog verliest. En voor dat jij het weet. Weet jij niet eens meer wie jij zelf nog bent. Vervreemd van jezelf... Vervreemd van elkaar. Zoveel meer dingen waar jij je aan moet passen dat er net als bij ongeveer half Nederland, een burn-out voor de deur staat. Compleet bored bent omdat er geen positief resultaat meer is. Mensen juist nog meer van elkaar vervreemden. Uiteindelijk als beesten met elkaar omgaan. Geen echte positiviteit meer is in de stad. Althans ik een hoop somberheid om mij heen zie.

De wereld is hard.

Tja de wereld is hard... Wordt er constant tegen mij gezegd. Door mijn ouders en andere leermeesters in het leven. Vindt weinig aansluiting bij gemeenschappen en vrienden. Die eigenlijk geen vrienden zijn maar enkel bevriend waren wegens geldgebrek. Wanneer ik ze zat was en ik voor de gein zei; dat ik dikke schulden had en geen geld meer had, waren ze weg. "Sorry ik heb het deze weekend toch zó druk" kreeg ik ineens als ander gezicht te zien van diezelfde persoon... Wat mij diezelfde bewuste dag nog vroeg of ik aanstaande weekend nog tijd had om samen iets leuks te doen. Dit voelde ik al mijlen ver aan. Weer een pipo die hier puur zit voor mijn geld... Dan moet jij maar een betere pipo worden en een betere pipowagentje kopen. XD Ben niet jouw moedertje waar jij van kan plukken even voor de duidelijkheid.
Dit zijn gewoon volwassene mannen hé...

Even alle gekheid op een stokje. Ik heb veel van het ondernemen geleerd. Daarom kan ik mij prima redden. Waar anderen struggelen met het vinden van een betaalbare kamer, heb ik het zelf goed voor elkaar gebokst. Blijf bewust ver van de schulden weg tenzij ze beheersbaar zijn. Schulden als dienend doel ingezet kunnen worden om overdreven idiote belastingen te mijden. Wat de meeste mensen niet weten is dat je soms juist goud geld kunt verdienen met dienende schulden... Dan heb ik het niet over een studieschulden van tegenwoordig of iets kopen van Klarna natuurlijk. Maar hier kan ik nog boeken over schrijven en ga ik hier daarom nu even niet over door...

De eenzaamheid.

Soms denk ik echt, dat ik gewoon niet meer wil leven. Wat heb je aan het goed voor elkaar hebben als niet echt er voor je is of echt om je geeft. Het breekt mij beetje bij beetje af. Elke dag die voorbij gaat trekt dit mij leeg. Waar leef ik nog voor? Denk ik soms. Maar waar komen deze negatieve gedachten vandaan? Bedoel ik heb genoeg dingen om van te genieten en te vertegenwoordigen.

Wat zoek ik eigenlijk echt?

Ik zoek geen vaste relatie... Hier heb ik geen tijd voor en geen behoefte aan. Denk dat dit ook weer iemand gaat zijn die zelf geen geld heeft en puur daarom bij mij wilt zijn. Ze zeggen het leven is te kort om constant te huilen maar mijn hart doet niets anders. Wou dat ik gewoon iemand had die gewoon even echt er voor mij is. Waar ik lekker mee weg kan. Gewoon een weekend weg ofzo. 

Samen wandelen aan het strand en lekker een hapje en drankje achteraf.

Zakelijk als privé bij een strandtentje.

Het wordt tijd dat we wat meer naar elkaar omkijken. Wat meer gaan leven bedoel ik. Maar besef ook dat niet iedereen hier geld voor heeft. Het is niet zo vrijblijvend als de jaren 80 en 90 even lekker een drankje doen... Ik trakteer wel. Dat zit er niet meer zo in. Een drankje aan het strand was in die tijd ook 1 hooguit 2,50 gulden. Nu mag je blij zijn dat een koffietje iets van 5 euro is. Nou kan ik dat prima missen maar niet iedereen kan dit. Mensen gaan meer in overlevingstand. Daarom is het denk ik ook een stuk minder gezellig dan in die goude oude tijd. Ieder beetje geld en energie moet bewaard blijven voor als het nodig is. Ja echt die overlevingsstand of spaarstand. 

Smartphone geluk of verdriet.

Sinds 2012 kon bijna iedereen een smartphone permitteren. Hyves werd uit de lucht gehaald en Facebook kwam ervoor in de plaats. Dit vond ik eigenlijk niet zo leuk. 
Toen ik aan tafel zat met mensen, was iedereen ineens zijn of haar etiketten kwijt geraakt toen ze zo met die smartphone voor hun gelaat zaten... Toen ik hen iets vroeg, kreeg ik een kort antwoord terug.
Op een avond had ik een date waar geen normaal gesprek mee te voeren was... Heel irritant. Was ik het zo zat, dat ik tijdens de date in 2016 stiekem naar het toilet geslopen ben... Tja horen wat ik zei deed hij toch niet. Toen kwam ik weer op het gangpad richting onze tafel en zag dat hij daar nog steeds druk op z`n telefoon zat. Ik dacht; ik ga geen mensen meer opvoeden hoor. Dit kun je toch zelf wel bedenken dat dit super asociaal dan wel niet irritant is? Toen liep ik naar de hoofdingang. De jas van het kapstok gepakt en zo naar mijn auto gelopen. Zelfs toen ik in de auto zat, zag ik door het raam dat hij nog zo gefocust op zijn telefoon bezig was. Meteen mijn auto gestart en ben zo weggereden. Kreeg letterlijk ruim een half uur later een appje; hé waar ben je? Heb hier geen reactie meer op gegeven.

Ondertussen regel je alles op zo`n ding. Zakelijk en privé kan het handig zijn als een stuk gereedschap in mijn entourage... Meer ook echt niet.

⚠PAS OP! Zeer irritant. ⚠ Nou wat gezellig wanneer dit jouw dateafspraakje is...

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.